Page 8 of 9 FirstFirst ... 6789 LastLast
Results 106 to 120 of 131

Thread: Δικά μας ποιήματα

  1. #106
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,209

    Default

    Όταν οι ρωγμές γίνονται οπές,
    το γάλα ρέει απ'τις πληγές και στάζει μέλι στις πτυχές του χτες,
    που χύνεται στους γαλαξίες γεμάτους από μαύρες τρυπές κι υποσχέσεις χλωμές,
    πως "Θα 'ρθουν καλύτερες μέρες, μην κλαις."
    Η ρίμα είναι η αιτία που η ποίηση εκλογικεύει το επέκεινα.
    Σκάστε τώρα. Τσιμουδιά.
    Η σιωπή λιώνει τους πάγους και σηκώνει κύματα,
    διαπλανητικά υπερπόντια και ακ-ωστικά,
    αφουγκράζεται το στήθος του σύμπαντος ψηλαφώντας ακροαστικά,
    μια συμφωνία που διαφωνεί κατά γράμμα με τους χυμούς που τσακίζουν το μίσχο ουσιαστικά,
    για να κυλήσουν απο μέσα του σαν το αμνιακό υγρό,
    που εξατμίζεται πηγμένο αφού έχει νοτιστεί με λίγο στοχασμό,
    κι έχει εμποτιστεί στη φόρμολη για να κρατήσει το στόμα κι οχι τη μύτη κλειστό.

    Άνοιξε τα μάτια κι ανάπνευσε το οξυγόνο, φλεγόμενα άστρα εκρήγνυνται γύρω σου.

  2. #107
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,209

    Default

    Η μικρή συγχορδία άνθισε γιασεμιά κι έστερξε σα δρεπάνι να σου στεφανώσει τα μαλλιά,
    Κι ήταν τα χνώτα σου κόκκινα, κι έβγαιναν απ'τα μαύρα σου μάτια
    - σπασμένοι καθρέφτες στημένοι εμπρός απο εκατομμύρια σπινθήρες το χλωμό λυκόφως-
    Κι έπαιρνε να κουρνιάζει η καρδιά μου σαν ερωδιός, ανοίγοντας τα πέταλά της ίδιος λωτός,
    Κι επέπλεε σα νούφαρο που ρουφάει θάμπος, πριν κατακρημνισθεί σε πελάγων ευτυχίας το βάθος.

  3. #108
    Senior Member atom_smasher's Avatar
    Join Date
    Jul 2003
    Location
    Copenhagen
    Posts
    7,639

    Default

    Ήθελα να μοιραστώ ένα δίστιχο που έγραψα πριν από κάποια χρόνια.
    "Σου άφησα ένα κινητό,
    Και ένα ουεσμπι,
    Το ένα βάλε στο κώλο,
    Και το άλλο στο μουνι."
    1) e4, c5
    2) Νf3

  4. #109

  5. #110
    και με γεύση μέντας croissant429's Avatar
    Join Date
    Sep 2009
    Location
    σε περιπτερα και επιλεγμενα βιβλιοπωλεια....
    Posts
    577

    Default

    η έκφραση του τζακ από κάτω, συνοδεύει όλα τα προηγούμενα με επιτυχία
    don't break the fucking circle

  6. #111

  7. #112
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,209

    Default

    Quote Originally Posted by paddy honey View Post
    Θα μπορούσα ν'ακούσω την Αλφονσίνα στη θάλασσα,
    στολισμένη με κοχύλια που αντανακλούν του ωκεανού τα βογγητά,
    Στης Φρίντας τα λημέρια ν'αγκιστρωθώ σα σφαίρα,
    να βυθιστώ μες στα ανάγλυφα απο ουλές της χρώματα βαθιά.
    Να σφουγγίσω με τα μαλλιά μου το αίμα του Λόρκα,
    να μου μάθω ισπανικά για να σε νανουρίζω γλυκά,
    όπως τον Τσε Γκεβάρα η αιωνιότητα, με τα μάτια ανοιχτά.
    Θα μπορούσα να τα κάνω ολ'αυτά κι άλλα τόσα,
    αν δεν έκλειναν τα μάτια μου τώρα απ'τη νύστα.

    Εις το επανιδείν, στης ρεαλιστικής ουτοπίας το νυν.

  8. #113
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,209

    Default Αφιερωμένο εξαιρετικά στους φασίστες του φόρουμ και τους φίλους τους

    Η μουσική που έπαιζες στα δάχτυλά σου,
    έγινε άρπα με λεπίδες κοφτερές,
    το αίμα έσταζε σταγόνες απ'τα χέρια σου,
    πότισε διψασμένο της παλάμης τις γραμμές'
    μια χούφτα για να πιω μου έδωσες
    κι η πενα βάφτηκε με το μελάνι της καρδιάς σου.

    Αχ Φεδερίκο, κοιμήθηκες νωρίς με τα σκουλήκια,
    όμως δεν ήσουν μόνος, είχες συντροφιά,
    τ' αγκαθωτά μαλλιά τους σε χαιδεύαν στην αιώνια νύχτα,
    για να σε νανουρίσουνε στα σάβανα γλυκα.

    Βάφτηκαν τα σοκάκια της Γρανάδας,
    βάφτηκαν απο ρόδια ζουμερά,
    κι ο,τι είχες πει οτι θα 'ρχόσουν το ξημέρωμα,
    πάνω στο κόκκινο πουλάρι σου καβάλα στητά.

    Στην πολιτεία των χιτάνων που 'ναι πάντα ξύπνια,
    σε γυροφέρνουν τώρα μπαλάντες με σπαθιά,
    της Εθνοφυλακής οι φλόγες καίνε ακόμα,
    στο μέτωπό σου το φεγγάρι παίρνει φωτιά.

    Πορτοκαλόφλουδες γλυκαίνουν τον αέρα,
    που φέρνει τ' όνομα σου απο μακριά,
    Γκαρθία Λόρκα ψιθυρίζουνε τα φύλλα,
    και μια χλωμή φραγκοσυκιά ριγά'
    σκίζει τη σαρκα μου μέλι να τρέξει,
    αντι για αίμα, κελαρυστά.

    Χοή με μανθανίγια μες στον ελαιώνα:
    όπου κι αν είσαι, αχ Φεδερίκο, να 'ναι ελαφρύ το χώμα.

  9. #114
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,209

    Default

    *Χοή με μανθανίγια σε στείρο ελαιώνα:
    όπου κι αν είσαι, αχ Φεδερίκο, να 'ναι ελαφρύ το χώμα.

  10. #115
    Senior Member atom_smasher's Avatar
    Join Date
    Jul 2003
    Location
    Copenhagen
    Posts
    7,639

    Default

    Federico garcia lorca?
    1) e4, c5
    2) Νf3

  11. #116
    Ρογκεντρόλ Parasight's Avatar
    Join Date
    Sep 2004
    Location
    somewhere around Barstow
    Posts
    10,137

    Default

    Ναι ρε γκάου, το λέει κιόλα.

  12. #117
    Senior Member atom_smasher's Avatar
    Join Date
    Jul 2003
    Location
    Copenhagen
    Posts
    7,639

    Default

    λολ. δεν ειδα τα παραπανω...
    1) e4, c5
    2) Νf3

  13. #118
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,209

    Default

    Προσπάθησα ν'αγγίξω την δαντελένια ακτή,
    τόσο όμορφα στολισμένη με της θάλασσας την πνοή,
    μα πριν αδράξω την άγκυρα που προσσκρούει στου χρόνου τ'αγκίστρι,
    το νερό απ' τα τρυπημένα μου δάχτυλα είχε κυλήσει.

    Γύρισα έναν τροχό στην τύχη,
    προσπαθώντας να δω εκείνον τον πρώτο που τον είχε ανακαλύψει,
    πόσο άραγε να του μοιάζω,
    κι αν ήταν τώρα εδώ θα μ'είχε αναγνωρίσει;

    Η την άλλη εκείνη με τη νιογέννητη φωτιά στο χέρι,
    την ώρα που οι φλόγες της πύρωναν τα στήθη,
    κάποια πρωτομαγιά στης Βαλπουργίας νύχτας το μεσημβρινό καμίνι,
    αχ να'χε άραγε αναθεωρήσει;

    Κενό, άδειο από ήχο, ξεγύμνωσε το σκοτάδι απ'της σιωπής το πέπλο,
    μα σε παρακαλώ, η ικεσία μου θυσία στον βωμό,
    με τον βουβό λυγμό σφαγείο απ' ουρλιαχτό.

    24-5-18

  14. #119
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,209

    Default

    Σαν στον πάτο γυάλινου βάζου κλεισμένη,
    η αλήθεια αναμασάει την ηχώ της φωνής της,
    κι όσο κι αν είναι φιμωμένη,
    ραγίζει τις καρδιές σαν λιγνίτης.

    Το αίμα λιώνει κι αναζωπυρώνει το δάκρυ,
    βράζει και κολλάει σαν μαγνήτης,
    μα είναι λαίλαπα αυτό που βλέπεις στης νύχτας την άκρη,
    κι όχι ο χρυσός, που λάμπει ίδιος καπνός, εξορυγμένος αποσπερίτης.

    Σάμπως να ξέρασε η γη απ'τα σωθικά της λάβα,
    νήσος θνησιγενής εγένετο σ' αβυσσαλέα σκοτάδια.

    25-7-18

  15. #120
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,209

    Default

    Να γράψω πάλι κανά ποίημα για έρωτες και τέτοια,
    να το χάσω κι αυτό όπως έχασα τον μπούσουλα,
    κάπου εκεί στην πορεία μεταξύ ανεκπλήρωτου και θα μου το πληρώσεις αυτό,
    ο αγοραίος έρωτας στα χρόνια των φόρουμς,
    τι κοινότοπο θε μου,
    ούτε να παντρευόμουνα η δούλη σου.

    14-12-14

Similar Threads

  1. Ποιήματα
    By ifinoi in forum Literature
    Replies: 64
    Last Post: 19-10-2013, 12:18
  2. Κάντε post τα δικά σας stats.
    By Phoebus in forum Fantasy & Strategy Games
    Replies: 36
    Last Post: 03-01-2006, 09:16

Tags for this Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •