Page 9 of 9 FirstFirst ... 789
Results 121 to 133 of 133

Thread: Δικά μας ποιήματα

  1. #121
    Senior Member atom_smasher's Avatar
    Join Date
    Jul 2003
    Location
    Copenhagen
    Posts
    7,639

    Default

    Βαθύ, αλλά δεν το πιάνω. Πως θα το ανέλυες;
    1) e4, c5
    2) Νf3

  2. #122
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,266

    Default

    Quote Originally Posted by paddy honey View Post


    Spoiler
    Quote Originally Posted by paddy honey View Post
    Quote Originally Posted by paddy honey View Post

  3. #123
    Senior Member atom_smasher's Avatar
    Join Date
    Jul 2003
    Location
    Copenhagen
    Posts
    7,639

    Default

    καλα. δεν πειράζει.
    1) e4, c5
    2) Νf3

  4. #124

  5. #125
    Senior Member atom_smasher's Avatar
    Join Date
    Jul 2003
    Location
    Copenhagen
    Posts
    7,639

    Default

    Οκ
    Quote Originally Posted by paddy honey View Post
    Επίσης άτομ σμάσερ, τράβα γαμήσου, ναι?
    1) e4, c5
    2) Νf3

  6. #126

  7. #127
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,266

    Default

    Άστρα δύουν στης φωνής σου τον βελούδινο έβενο,
    κι όπως οι φωσφορικές σου λέξεις εκστατικά με μυούν,
    μπέρδεψα την ενάργεια με το έναστρο,
    και τη σιωπή με το φως σου.

    Χίλιοι ήλιοι δε θα χόρευαν πιο υπαινικτικά αγκαλιάζοντας τη γη,
    πλέκοντάς της φωτοστέφανο σαν τυφλοί δορυφόροι,
    απ' ό,τι τα δάχτυλά μου πάνω στο δέρμα σου που πάλλεται απο ηδονή,
    όπως ανατριχιάζεις μες στο σκοτάδι.

    Κι η αλαφροΐσκιωτη σελήνη να λούζει το κορμί
    σου με στάχτη απ' τους κρατήρες της, ψύχος δριμύ,
    ατμούς απο χιόνι, μετεωριτών βροχή,
    ουρές άστρων και πυρετώδη προσμονή.
    Σαγήνη ν'αγγίζει τα γλυκά σου μέλη σα μαγικό ραβδί.

    25-4-17

  8. #128
    Orlanda paddy honey's Avatar
    Join Date
    Feb 2016
    Location
    Urban
    Posts
    1,266

    Default

    Περίμενα σ'ένα χρυσό χωράφι σπαρμένο σκιάχτρα του Μίδα,
    τον ήλιο να βάψει τα καλαμπόκια κόκκινα,
    και περίμενα μες στην κουστωδία απο τροχοφόρα,
    κλαγγή ορυμαγδού απο κόρνες και φρένα,
    και περίμενα βλέπεις εκεί εσένα.

    Και περίμενα την ώρα που πέταξε με φτερά πεταλούδας
    σαν ρολόι απο καλειδοσκόπιο μ' αέρα μπορντούρας,
    κι ούτε σταμάτησα να περιμένω τη στιγμή,
    που ένιωσα πως η μαγεία έχει πια χαθεί,
    κι έτσι λοιπόν σα μια νεράιδα με λεπτοδείκτη για ραβδί,
    όσο κι αν δέησα ο χρόνος δε γύρισε μια πιθαμή.

    Έπειτα έγινα άγαλμα, πέτρωσα.
    Σκέφτηκα τον Ευτυχισμένο Πρίγκιπα και δάκρυσα.

    23-10-17

  9. #129

  10. #130
    Senior Member 00i00's Avatar
    Join Date
    Jan 2008
    Posts
    11,008

    Default

    μαλακα.....


    ........



    ποσο ρε, ποσο?

  11. #131
    Meth Swastika Lyse's Avatar
    Join Date
    Jul 2012
    Posts
    659

    Default

    τελειως αβολη κατασταση

  12. #132

  13. #133
    Banned member Ιάβας's Avatar
    Join Date
    Jun 2011
    Location
    κάνιστρο πεπιεσμένου αέρα με πιπέτα
    Posts
    292

    Default

    Quote Originally Posted by paddy honey View Post
    Δε μιλάς να μην λυγίσεις μπας και σπάσει η σιωπή,
    η φωνή μου όμως σου γνέφει: "δες με, μ'εχεις ξαναδεί;"
    και κοιτώντας με στα μάτια "ε ναι λοιπόν όσο κι εσύ"
    κι όπως κλέβω μια ματιά σα να κλέβω ένα φιλί,
    ψιθυρίζω "ντεζά βου, γαλλικό, τι πάει να πει;”
    είναι δάνειο γλωσσικό δηλαδή λογοκλοπή.

    Και λόγω τιμής, φόρο ιδιοκτησίας αποδίδω
    όσο μι' απλήρωτή μου δόση ο τραπεζίτης καραδοκεί,
    και χέρι που ταΐζει μη δαγκώσεις,
    θα μείνεις χωρίς σπίτι η στη φυλακή.
    Αλλά όσο έχεις στέγη πάνω απ' το κεφάλι σου,
    και ένα κεραμίδι φερ' ειπείν,
    ή όπλο που σε σημαδεύει με μια αθόρυβη ριπή,
    παίνεψέ το κιόλας να μη σου γκρεμιστεί,
    οι τοίχοι έχουν αυτιά, δεξιά κι αριστερά,
    μ' ακούς ρε συ;

    Τ' αφεντικά την κάνανε ταράτσα,
    παλιά και νέα ίδια ράτσα,
    και των φρονίμων τα παιδιά,
    όλο εργασία και χαρά,
    τους θρέφουν όλους νηστικά,
    πάνω απ'την κατσαρόλα, μέρα τη μέρα μεροκάματα,
    μα οσο εσύ κάνεις τη λάντζα,
    σήκωσε λίγο το κεφάλι και κοίτα με ευθύς κατάματα.

    1-7-19
    Το κανω ραπ.
    πανκη οι μαχαιριες που εφαγε ο σεργιανοπουλος θα ειναι πολυ λιγες σε σχεση με αυτες που θα φας τις επομενες μερες...

Similar Threads

  1. Ποιήματα
    By ifinoi in forum Literature
    Replies: 64
    Last Post: 19-10-2013, 12:18
  2. Κάντε post τα δικά σας stats.
    By Phoebus in forum Fantasy & Strategy Games
    Replies: 36
    Last Post: 03-01-2006, 09:16

Tags for this Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •